آموزش، بنیان توسعه است و هنگامی اثربخش خواهد بود که با نیازسنجی همراه باشد. بنابراین، هدف این پژوهش نیازسنجی آموزشی پرورش دهندگان ماهی قزل آلای رنگین کمان در شهرستان بویراحمد بود. برای این منظور از روش توصیفی-همبستگی بر پایه پیمایش با استفاده از مدل نیازسنجی بوریچ استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق را پرورش دهندگان ماهی قزل آلای رنگین کمان شهرستان بویراحمد تشکیل دادند که شمارشان 70 نفر بود. از این میان، 59 نفر با استفاده از جدول نمونه گیری پاتن به عنوان نمونه مورد بررسی گزینش شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه دو بخشی استفاده شد. روایی صوری پرسشنامه با کسب نظر استادان متخصص به دست آمد. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای ترتیبی a=0.82 به دست آمد که گویای پایایی مطلوب آن بود. به این منظور 42 توانمندی مورد نیاز که با استفاده از مرور ادبیات به-دست آمده بود، با توجه به مدل نیازسنجی بوریچ و میانگین وزنی نمره تفاوت، رتبه بندی شدند. نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد، آشنایی با بیماری های ماهیان و نشانه های آن، غذادهی و آشنایی با مواد غذایی، و آگاهی از شرایط برداشت از بارزترین نیازهای آموزشی پرورش دهندگان ماهی قزل آلای رنگین کمان بودند. افزون بر آن، کمترین نیاز آموزشی در شرایط نگهداری و نظافت استخر نشان داده شد. نتایج تحلیل رگرسیون ترتیبی نیز نشان داد که چهار متغیر نگرش به آبزی پروری، سطح تحصیلات، شرکت در دوره های آموزشی، و مساحت استخر سنجش احتمال برآورد مهارت پرورش دهندگان ماهی قزل آلای رنگین کمان را تحت تاثیر قرار داده اند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این پژوهش با هدف تحلیلی بر نیازهای آموزشی بهره برداران ماهی قزل آلا در شهرستان اراک به انجام رسیده است. جامعه آماری این مطالعه پرورش دهندگان ماهی قزل آلا در استان مرکزی، شهرستان اراک بوده است (70N=) که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده 60 نفر از بهره برداران ماهی قزل آلا در سطح شهرستان اراک انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسش-نامه ای بود که روایی صوری و پایایی آن با استفاده از نظرات صاحبنظران و ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید (85/0=α ). با استفاده از مرور منابع، مدل نیازسنجی بوریج و میانگین وزنی نمرات، 31 توانمندی موردنیاز بهره برداران ماهی قزل آلا اولویت بندی شدند. نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد، نیازهای انجام تحقیقات و شناخت بازار و شیوه های نوین فروش، انبارداری، زمان صید ماهی، شفافی آب استخر و پاکسازی مرتب و به هنگام آن بارزترین نیازهای آموزشی پرورش دهندگان ماهی در مولفه های فردی-حرفه ای، فنی و ویژگی های استخر بودند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون لوجستیک نشان داد متغیرهای نگرش فرد به آبزی پروری، سطح تحصیلات فرد، شرکت بهره بردار در دوره های آموزشی-ترویجی پرورش آبزیان، چگونگی دسترسی فرد به منابع اطلاعاتی، مساحت استخر پرورش ماهی و جنسیت فرد به طور مشترک تاثیرگذارترین متغیرها بر میزان مهارت بهره برداران در حوزه پرورش ماهی است.

تحقیق حاضر به صورت یک مطالعه موردی در استان فارس، با هدف بررسی عوامل موثر در موفقیت و توسعه صنعت پرورش ماهیان سردابی صورت گرفته است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بوده و تکمیل آن با مراجعه حضوری پرسشگر به پرورش دهندگان قزل آلا در استان فارس انجام شده است. نتایج نشان داد که میانگین میزان تولید سالانه مزارع نمونه برابر با 4/129 تن بوده و به طور متوسط یک مزرعه پرورش قزل آلا در استان فارس 571 میلیون تومان سود سالیانه کسب می نماید. از نظر فعالیت آبزی پروری نزدیک به 90 درصد مزارع صرفا مشغول پرورش ماهی (انگشت قدی تا بازاری) هستند. تحلیل آماری حاکی از این بود که برخی از عوامل زیستی نظیر مساعد بودن کیفیت آب، تناسب اقلیم منطقه، مدیریت بهداشتی مزرعه، و عوامل اقتصادی نظیر قیمت مناسب و پوشش بیمه ای محصول با میانگین رتبه 65/27، در صدر لیست عوامل موثر بر موفقیت در تولید ماهی سردابی قرار دارند. به علاوه، از مهمترین موانع توسعه شناسایی شده در این صنعت به ترتیب ریسک شکست در تولید (98/10)، عوارض ساخت و ساز و نوسازی (88/10)، هزینه خرید غذا (63/10)، نرخ سود بالای وام بانکی (3/10) و گرانی تعرفه انرژی (05/10) هستند. با توجه به اینکه سیاست های کلان معمولا به طور مشترک در سطح کشور اعمال می شوند، یافته های حاصل از شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر موفقیت صنعت پرورش ماهیان سردابی در استان فارس می تواند برای توسعه این صنعت در کلیه مناطق کشور راهگشا باشد.

منطقه ارسباران به دلیل مناسب بودن شرایط اقلیمی، پرآب بودن و تنوع بالای گونه های گیاهی، پتانسیل بالایی در زمینه صنعت زنبورداری دارد. هدف از این تحقیق بررسی درآمد و مشکلات زنبورداران روستایی در مسیر توسعه می باشد. داده های تحقیق با استفاده از مشاهدات میدانی و تکمیل پرسشنامه نیمه ساختاریافته از زنبورداران منطقه ارسباران جمع آوری شد. در این بررسی، نوع گونه های گیاهی مورد استفاده در زنبورداری، فرایند فروش، نقش زنبورداری در درآمد خانوارها، مشکلات اصلی زنبورداران در پرورش زنبورعسل و راهکارهای توسعه این صنعت بررسی شد. شایستگی مکانی زنبورداران نیز با استفاده از چهار معیار بررسی شد. نتایج بررسی نشان داد که گونه هایی مثل آویشن (Thymus kotschyanus)، گل ماهور (Verbascum gossypinum)، کنگر صحرایی (Cirsium arvense) و سیاه تلو (Paliurus spina chiristi) و گون (Astragalus sp. )، بید (Salix sp) و صنوبر (populus sp. ) برای تولید عسل و بره موم و گل لاله (Tulipa schrenkii) بیشتر برای تولید گرده مورد تغذیه قرار می گرفت. همچنین شایستگی مکانی زنبورداران منطقه ارسباران از لحاظ منبع آبی (86 درصد)، پوشش گیاهی (62 درصد)، فاصله از جاده (33 درصد) و دوره فعالیت زنبورداری (24 درصد) برای پرورش زنبورعسل مناسب است. بر طبق نتایج، هر زنبوردار به طور متوسط 318 کندو دارد. میانگین تولید عسل هر کندو در منطقه ارسباران حدود 6/19 کیلوگرم بود. قیمت عسل، بسته به نوع کیفیت آن از 110 تا 600 هزار ریال به فروش می رسید. میانگین درآمد ناخالص زنبورداران، 835 میلیون ریال برآورد گردید. مهمترین مشکلات زنبورداران منطقه، وجود داروهای تقلبی در بازار (52 درصد) و عدم دسترسی به داروهای مناسب برای رفع بیماری ها می باشد.

این تحقیق با هدف بررسی دیدگاه پرورش دهندگان مرغ گوشتی استان تهران نسبت به تولید مرغ بدون آنتی بیوتیک شکل گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه پرورش دهندگان مرغ گوشتی استان تهران (مشتمل بر 450 مرغدار) بود که از بین آن ها 136 نفر به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار اصلی تحقیق پرسش نامه ای حاوی 44 سوال و گویه بود. نتایج تحقیق نشان داد که 52.9 درصد از پاسخ دهندگان دیدگاه «مثبت» و «نسبتا مثبتی» نسبت به تولید مرغ بدون آنتی بیوتیک داشتند. هم چنین نتایج بیانگر آن بود که بین متغیر های «سطح تحصیلات»، «رضایت شغلی»، «شغل جانبی»، «داشتن مسوول فنی» با «نوع دیدگاه مرغداران» مورد مطالعه، نسبت به تولید مرغ بدون آنتی بیوتیک رابطه مثبت و معنی داری (p<0.05) وجود دارد. ضمن این که بین متغیر «شرکت در دوره های آموزشی مرتبط با تولید مرغ بدون آنتی بیوتیک» با «نوع دیدگاه مرغ داران» مورد مطالعه نسبت به این تولید رابطه مثبت و معنی داری (p<0.01) مشاهده شد. این در حالی بود که بین متغیرهای «سن تولید کنندگان» مرغ گوشتی مورد مطالعه، «سابقه شغلی، «تعداد دفعات جوجه ریزی»، «تولید یا عدم تولید مرغ بدون آنتی بیوتیک»، «مصرف یا عدم مصرف مرغ بدون آنتی بیوتیک»، «میزان آگاهی از نحوه پرورش مرغ بدون آنتی بیوتیک» با «نوع دیدگاه پاسخ دهندگان» نسبت به «تولید مرغ بدون آنتی بیوتیک» رابطه مثبت و معنی داری وجود نداشت.

هدف کلی این پژوهش بررسی سطح کاربرد فناوری های نوین آبزی پروری در بین پرورش دهندگان ماهیان سردآبی استان گیلان است. تحقیق حاضر از نوع کاربردی بوده و به روش توصیفی و به شیوه میدانی و با استفاده از پرسشنامه صورت پذیرفته است. جامعه آماری این تحقیق را کلیه 170 مدیر واحدهای پرورش ماهیان سردآبی استان گیلان در سال 1392، تشکیل می دادند که 97 نفر از پرورش دهندگان در دسترس با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده برای تکمیل پرسشنامه ها انتخاب گردیدند. روایی محتوایی و ظاهری ابزار پژوهش توسط متخصصان سازمان شیلات استان گیلان به دست آمد. جهت تامین اعتبار پرسشنامه ها از ضریب اعتبار آلفا کرونباخ استفاده گردید که مقدار 0.70 به دست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل همبستگی و تحلیل های مقایسه ای استفاده گردید. نتایج نشان داد که 86.6 درصد از آبزی پروران حداقل از یکی از فناوری های آبزی پروری استفاده می کنند. نتایج آزمون های t وF  نشان داد که متغیرهایی چون میزان تحصیلات، منبع تامین آب، ظرفیت مزرعه، تحصیلات و بهره مندی از تسهیلات بانکی تاثیر معنی داری بر استفاده از فناوری های آبزی پروری دارند. میزان استفاده از فناوری های هواده، بیوتکنولوژی و مهندسی سازه بیشترین استفاده و فناوری های فیل تر فیزیکی، ساخت غذا و ضدعفونی UV کم ترین استفاده را درمیان آبزی پروران گیلانی داشته است. همچنین هیچ استفاده ای از دستگاه های غذادهی و تمیزکننده های اتوماتیک در بین نمونه مورد مطالعه مشاهده نشده است. نتایج بررسی سطوح استفاده از فناوری ها نشان داد که اکثر پرورش دهندگان (57.1 درصد) در سطح پذیرش متوسط بوده اند و از 5 تا 10 فناوری در واحد تولیدی خود استفاده می کردند.

1علی رغم رشد جهانی بیمه کشاورزی به عنوان ابزار حمایتی از تولید، ضریب نفوذ آن در بخش شیلات به خصوص در کشورهای درحال توسعه بسیار کم می باشد. از این رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر عدم تمایل پرورش دهندگان ماهیان سردآبی استان گیلان به استفاده از خدمات صندوق بیمه کشاورزی انجام شد. پژوهش حاضر ازنظر رویکرد غالب «کمی و کاربردی»، ازلحاظ نحوه کنترل جزء تحقیقات توصیفی (غیرآزمایشی) و از نوع علی- قیاسی و ازلحاظ روش گرد آوری داده ها، از نوع میدانی بود. از طریق پرسشنامه، ویژگی های فردی و جمعیت شناختی 122 نفر از پرورش دهندگان ماهیان سردآبی استان گیلان (نمونه در دسترس) و عوامل مؤثر بر عدم پذیرش بیمه ثبت شد. جهت تعیین روایی صوری و محتوایی پرسشنامه از نظر کارشناسان استفاده شد و پایایی آن نیز بر اساس آلفای کرونباخ محاسبه شد. که پایایی پرسشنامه (0.96= α) تأیید شد. نتایج حاکی از عدم تمایل 64.8 درصد از پاسخ دهندگان به استفاده از بیمه محصولات در سال آینده بود. عدم اطمینان از پرداخت غرامت، طولانی بودن فاصله زمانی در هنگام بروز خسارت تا پرداخت غرامت، وجود قوانین سخت گیرانه در پرداخت غرامت به بیمه گزار، ناکافی بودن مدت زمان پوشش بیمه ای و اعمال سلیقه های شخصی در ارزیابی خسارت ها ازجمله پنج عامل کلیدی تأثیرگذار بودند که مجموعاً 66.4 درصد از تغییرات در عدم تمایل به استفاده از خدمات صندوق بیمه محصولات کشاورزی را تبیین نمودند. بنابراین صندوق بیمه کشاورزی می تواند با اتخاذ سیاست های لازم جهت جلب اعتماد پرورش دهندگان، در افزایش ضریب نفوذ بیمه در بخش شیلات اثرگذار باشند.